Het gevaar bij warm weer "Botulisme"! (C.C. 17 juli 2010)
Botulisme kan ontstaan in oppervlaktewater tijdens aanhoudend warm weer. Met name watervogels kunnen er ziek van worden en aan sterven. Maar wat is botulisme nu precies, hoe gevaarlijk is het voor de mens en wat moet u doen of juist niet doen als u een ziek of dood dier vindt?
Botulisme is een vergiftiging door het vergif botuline waaraan vooral watervogels en vissen sterven. In het begin gaat het vooral gepaard met spierverlamming. Er komen zeven verschillende typen botulisme voor: A t/m G, waarvan type C het meest voorkomt. Watervogels zijn zeer gevoelig voor type C. De bacterie Clostridium botulinum (en de nauw verwante C. argentinense), die botulisme veroorzaakt kan zich alleen onder bepaalde omstandigheden snel vermenigvuldigen: in een eiwitrijk zuurstofarm milieu (dode vogels of vissen, vooral wanneer deze in het water liggen); in water dat 20 graden Celsius of nog warmer is (met name ondiep, stilstaand water wordt in de zomer snel warm).
De bacterie komt wereldwijd voor en de naam komt van botulus (worst), omdat de ziekte wel eens optrad na het eten van vleesconserven. Niet de bacterie zelf veroorzaakt de symptomen, maar het door die bacterie afgescheiden toxine (botuline). Dit veroorzaakt een blokkade van de signaaloverdracht van zenuw naar spier.
De botulismebacterie niet te bestrijden. Botulisme is, hoe vervelend ook, bij (warme) zomers gaan horen. Wel kunnen we zoveel mogelijk proberen botulisme binnen de perken te houden. Door bijvoorbeeld zo veel en zo snel mogelijk dode en zieke dieren te verwijderen en dode dieren te vernietigen.
Hoe ernstig is het?
Het dodental varieert van jaar tot jaar en van soort tot soort. Het ene jaar zijn het een paar honderd vogels, terwijl het jaar erop tienduizenden vogels sterven op dezelfde plaats. Meer dan een miljoen sterfgevallen van vogels zijn gemeld tijdens uitbarstingen in één enkel jaar. Dodentallen van 50.000 of meer veroorzaakt door een botulisme-uitbarsting is heel gewoon. Een grote variatie aan vogels en sommige zoogdiersoorten zijn gevoelig voor het type C botulismegif. Onder de wilde vogels zijn watervogels (eenden, ganzen, zwanen) en waadvogels het meest het slachtoffer.
Kunnen zieke watervogels behandeld worden?
JA, de zieke watervogels kunnen veelal gered worden, als ze direct naar een dierenarts worden gebracht. Na genezing vormen ze geen gevaar meer voor hun omgeving.
Rachel Shadee is een dierenvriend in hart en nieren (Dort Centraal 18 juni 2010)
Toen haar dochter Nadine vorige weekend met een eendenei thuis kwam, twijfelde de Dortse geen moment! Het ei werd in de zon gelegd en Rachel ging driftig op internet op zoek naar informatie. Na een schouwing bleek er leven in het ei te zitten. Een paar dagen later kwam het, na de nodige zorg, zelfs uit.
Het kuiken kreeg de naam "Ukkie" en het gaat hardstikke goed met de kleine. "Hij is heel actief"vertelt Rachel, "Hij eet heel erg goed. IK geef hem z'n natuurlijk voer. Ik haal gras en kroos voor hem en maak broodpapjes voor hem klaar" UIteindelijk is het de bedoeling dat Ukkie naar de kinderboerderij gaat wonen, maar wellicht dat hij straks wordt uitgezet. "Vanaf 10 weken zijn eenden zelfstandig. Je merkt dat het instict er nu al in zit. Hij zoekt constant naar voedsel". Maar omdat Ukkie aan de mensen gewend raakt zal de kinderboerderij waarschjinlijk beter bij hem passen. Zijn eerste stapjes heeft hij al achter de rug.
Rachel nam Ukkie mee naar de school van de twee meiden. Dochter Nadine vond het ei in het Weizigtpark waar kinderen de anderen eieren hadden kapot gegooid. Rachel vind het erg belangrijk kinderen te waarderen van het leven, ook die van dieren!"Ik vind het jammer dat kinderen soms geen besef hebben wat ze een dier aandoen. Onze kleine "Ukkie" heeft geluk gehad dat mijn dochter en haar vriendin langs kwamen en zich over hem ontfermde. Ik ben erg trots op hen. "Ze hebben toch een leventje gered"!
Todat "Ukkie" oud genoeg is om te verhuizen blijft hij bij de Familie Schadee waar hij in de komenen weken ider geval de mascotte van het WK is...
In Waregem is uit een nest kippeneieren een merkwaardig kuiken geboren.
Het dier lijkt niet op een kip,
maar op een eend. Een kruising tussen een eend en een kip kan genetisch niet,
maar volgend de eigenaar is het wel degelijk uit een kippenei gekomen.
de Weekkrant nl: 5 mei 2010 Slachtpartij door vos:
ENTER - Bij kinderboerderij Het Rheins in Enter zijn ze het erg zat. Daar zijn de laatste drie weken zo'n veertig kippen, eenden en ganzen meegenomen of vermoord door een vos.
“Elke morgen is het voor ons weer een verrassing of er weer dieren verdwenen zijn of zijn doodgebeten.” Vertelt Rien Mol eigenaar van Het Rheins. “Ook vanmorgen lagen er drie eenden en een gans dood en aangevreten. De gans is van zijn nest gehaald waar hij lag te broeden, de eieren waren vanmorgen al te koud om ze nog in een broedmachine te leggen. Elke keer lukt het de vos om zich onder het gaas door te graven en toe te slaan” licht Mol toe. Drie weken geleden kwam Het Rheins gebeurde dat voor het eerst. Er was ’s nachts een vos geweest die twee eenden heeft meenam en van twee eenden de kop heeft afgebeten. In totaal zijn er in drie weken zo'n veertig 40 eenden, kippen en ganzen vermoord en/of meegenomen, waaronder een aantal unieke eenden- en kippensoorten. "In deze regio is een groot vossenprobleem. De provincie heeft het beleid op het bejagen van vossen hiervoor inmiddels aangepast", aldus Mol, die zelf ook jager is.
Eenden zijn veilig in de Grote Otterskooi - © Trouw 2010 - Natuur: Onno Havermans
Natuurmonumenten herstelt in De Wieden de grootste eendenkooi van Europa. Niet voor de vangst maar als juweel van cultuur en natuur. De Grote Otterskooi is de grootste eendenkooi van Europa (30 hectare). De kooi is genoemd naar de vroegere eigenaar: Sjoerd Otter. Het is één van de vier eendenkooien die Vereniging Natuurmonumenten in De Wieden beheert.
Een rietkraag van vers gevlochten matten onttrekt de plas aan het zicht. Alleen waar het water uitloopt in een smalle sloot – ’een pijp’ in vaktaal – staan de schermen schuin zodat een man en zijn hond er tussendoor kunnen glippen om naar binnen gelokte eenden verder op te jagen. De sloot eindigt in een schuin aflopende schacht van gaas, ’de spiegel’. Daarachter wacht de dood, in de vorm van een soort konijnenkooi. Bij eenden die hier belandden, werd rigoureus de nek omgedraaid. In de Grote Otterskooi gebeurt dat allang niet meer. Eigenaar Natuurmonumenten staat jacht alleen toe als dat strikt noodzakelijk is. En van eendenoverlast is in De Wieden, het natte veengebied bij Giethoorn, geen sprake. De vangst van wilde eenden werd in de jaren zestig en zeventig afgebouwd. Toch is de eendenkooi van grote waarde voor het gebied, vertelt beheerder Wessel Fokkema. „Het moerasbos dat rond de plassen ontstond, is een rustplaats voor watervogels, boom- en steenmarters en de otter, die een paar jaar geleden weer in de kop van Overijssel is uitgezet. Daaraan dankt de kooi trouwens niet zijn naam. Die komt van de oorspronkelijke eigenaar, de familie Otter.”
In de buurt van een eendenkooi kon de natuur haar gang gaan. Voor de omgeving gold het heerlijkheidsrecht: verboden toegang voor iedereen behalve de kooiker. Die werkte in stilte achter de schermen, omdat eenden heel gevoelig zijn. Ook buiten het gebied, in een ruime cirkel rond de kooi, mocht geen verstoring plaatsvinden. Sommige bomen bij de Otterskooi zijn wel tweehonderd jaar oud. „Eendenkooien zijn juweeltjes van natuur en cultuur”, vindt Fokkema. „De natuur is er ongerept en tegelijk laten ze het gebruik door de mens van die natuur zien.” Daarom brengt Natuurmonumenten, met Europese en provinciale subsidie, de Otterskooi terug in zijn oorspronkelijke staat. Medewerkers van de NoordWestGroep, die de sociale werkvoorziening in de kop van Overijssel uitvoert, vlechten het riet in de omheining, brengen het gaas aan, maken kijkgaten en plaatsen een kooi aan het einde van elke pijp. Nog een week of wat, daarna begint het seizoen voor de plantsoenendienst en daarvoor heeft de NoordWestGroep zijn mensen hard nodig.
Intussen baggert een stil bootje slib en wortels van de gele lis uit de vijf plassen die de Otterskooi beslaat. Met een omvang van dertig hectare is die tien keer zo groot als de gemiddelde eendenkooi. ’Vermoedelijk de grootste ter wereld’, schreven G.D. van der Heide en T. Lebret 65 jaar geleden in ’Achter de schermen, een boek over eendenkooien’. Natuurmonumenten kocht het gebied in 1939, een paar jaar na de eerste aankoop van een eendenkooi, waarmee de vereniging 75 jaar geleden haar intrede deed in het moeras. Het gebied is nog steeds afgesloten. Alleen vaarexcursies doen de Otterskooi aan, tien- tot vijftienduizend bezoekers per jaar. Natuurmonumenten breidt de excursies uit. Er komt een junglepad rondom de vijf plassen, waar de wandelaars zich ’s zomers in een oerwoud zullen wanen, belooft Fokkema. De kooi blijft ook in de winter open, dan kunnen eenden en ander waterwild er terecht.
Kom kijken!
De eendenkooi heeft een grote aantrekkingskracht op vele soorten vogels en zelfs de otter brengt hier wel eens een bezoekje. Onze vrijwilligers werken in de eendenkooien voor noodzakelijk onderhoud. Wilt u zelf een kijkje nemen? Ga dan mee met een vaarexcursie van bezoekerscentrum De Wieden!
Vierhonderd diersoorten bedreigd door olie -
1 Mei 2010 19:00
Meer dan vierhonderd diersoorten lopen gevaar door de olievervuiling in de Golf van Mexico. Dat stelt het ministerie van Natuur en Visserij in de Amerikaanse staat Louisiana, aldus lokale media woensdag laat (lokale tijd). De olielekkage is het gevolg van een explosie op het booreiland Deepwater Horizon. ,,Wanneer je gaat nadenken waarvoor dit gevolgen kan hebben, dan is het echt niet te geloven'', aldus Karen Foote van het departement. De olie drijft noordwaarts richting de kust van Louisiana. De olie komt bovendien op een cruciaal moment. ,,Dit is echt een belangrijke tijd voor veel soorten in dit ecosysteem, want ze zijn juist begonnen met paaien en broeden'', verklaarde Melanie Driscoll van milieuorganisatie Louisiana Coastal Initiative tegen de krant The Times-Picayune.
Het gebied dat nu wordt bedreigd, is onder meer een belangrijk overwinterings- of rustplek voor meer dan 70 procent van de watervogels in de VS.
Het eerste nest met eendjes in Zwolle
Eend rijdt mee achter autogrill
Hoorn:
Een eend heeft drie dagen lang meegereden achter de grill van de auto van een medewerker van Heddes Bouw in Hoorn. Vrijdag kon de eend - een vrouwtje - worden bevrijd. Het dier werd drie dagen geleden geschept door een projectleider van de aannemer. Diens collega Eva Haring vertelt dat de betrokken collega wist dat de eend achter de grill terecht was gekomen. ,,De eend was er dwars doorheen gegaan. Daarna was de grill als een soort klep dichtgevallen. Hij dacht: 'die eend is toch dood' en is doorgereden. Hij moest binnenkort naar de garage en wilde de eend daar eruit laten halen.'' Maar de eend bleek nog te leven. Een bezoeker van Heddes meldde dat aan de balie, waarop Haring snel ging kijken. De losse 'klep' werd weggehaald. Het dier was ongedeerd. Nadat het wat brood had opgepikt, ging ze er vandoor. ,,Waarschijnlijk is ze eerst in shock geweest'', aldus Eva Haring. ,,Toen is ze bij haar positieven gekomen. Ik denk niet dat ze wat had gebroken. Ze kroop er zelf uit toen ik haar lokte met wat brood. Daarna vloog ze weg.''
Deze eend had geluk. Veel soortgenoten hebben dat niet. De wegen liggen momenteel bezaaid met eendenkadavers. ,,Maart/april is de periode van de platte eenden'', zegt de Bergense vogelkenner Wim van Splunder. ,,Dat heeft te maken met de paartijd. De mannetjes springen in groepen op de vrouwtjes. Veel vrouwtjes vluchten en letten niet op het verkeer. Ook de mannetjes zijn onvoorzichtig en komen sneller onder een auto terecht.''
Eenden zijn veilig in de Grote Otterskooi
Natuurgebied is rustplaats voor watervogels, boom- en steenmarters en de otter
Natuurmonumenten herstelt in De Wieden de grootste eendenkooi van Europa. Niet voor de vangst maar als juweel van cultuur en natuur. Een rietkraag van vers gevlochten matten onttrekt de plas aan het zicht. Alleen waar het water uitloopt in een smalle sloot – ’een pijp’ in vaktaal – staan de schermen schuin zodat een man en zijn hond er tussendoor kunnen glippen om naar binnen gelokte eenden verder op te jagen. De sloot eindigt in een schuin aflopende schacht van gaas, ’de spiegel’. Daarachter wacht de dood, in de vorm van een soort konijnenkooi. Bij eenden die hier belandden, werd rigoureus de nek omgedraaid.
In de Grote Otterskooi gebeurt dat allang niet meer. Eigenaar Natuurmonumenten staat jacht alleen toe als dat strikt noodzakelijk is. En van eendenoverlast is in De Wieden, het natte veengebied bij Giethoorn, geen sprake. De vangst van wilde eenden werd in de jaren zestig en zeventig afgebouwd. Toch is de eendenkooi van grote waarde voor het gebied, vertelt beheerder Wessel Fokkema. „Het moerasbos dat rond de plassen ontstond, is een rustplaats voor watervogels, boom- en steenmarters en de otter, die een paar jaar geleden weer in de kop van Overijssel is uitgezet. Daaraan dankt de kooi trouwens niet zijn naam. Die komt van de oorspronkelijke eigenaar, de familie Otter.”
In de buurt van een eendenkooi kon de natuur haar gang gaan. Voor de omgeving gold het heerlijkheidsrecht: verboden toegang voor iedereen behalve de kooiker. Die werkte in stilte achter de schermen, omdat eenden heel gevoelig zijn. Ook buiten het gebied, in een ruime cirkel rond de kooi, mocht geen verstoring plaatsvinden. Sommige bomen bij de Otterskooi zijn wel tweehonderd jaar oud. „Eendenkooien zijn juweeltjes van natuur en cultuur”, vindt Fokkema. „De natuur is er ongerept en tegelijk laten ze het gebruik door de mens van die natuur zien.” Daarom brengt Natuurmonumenten, met Europese en provinciale subsidie, de Otterskooi terug in zijn oorspronkelijke staat. Medewerkers van de NoordWestGroep, die de sociale werkvoorziening in de kop van Overijssel uitvoert, vlechten het riet in de omheining, brengen het gaas aan, maken kijkgaten en plaatsen een kooi aan het einde van elke pijp. Nog een week of wat, daarna begint het seizoen voor de plantsoenendienst en daarvoor heeft de NoordWestGroep zijn mensen hard nodig.
Intussen baggert een stil bootje slib en wortels van de gele lis uit de vijf plassen die de Otterskooi beslaat. Met een omvang van dertig hectare is die tien keer zo groot als de gemiddelde eendenkooi. ’Vermoedelijk de grootste ter wereld’, schreven G.D. van der Heide en T. Lebret 65 jaar geleden in ’Achter de schermen, een boek over eendenkooien’. Natuurmonumenten kocht het gebied in 1939, een paar jaar na de eerste aankoop van een eendenkooi, waarmee de vereniging 75 jaar geleden haar intrede deed in het moeras.
Het gebied is nog steeds afgesloten. Alleen vaarexcursies doen de Otterskooi aan, tien- tot vijftienduizend bezoekers per jaar. Natuurmonumenten breidt de excursies uit. Er komt een junglepad rondom de vijf plassen, waar de wandelaars zich ’s zomers in een oerwoud zullen wanen, belooft Fokkema. De kooi blijft ook in de winter open, dan kunnen eenden en ander waterwild er terecht.
© Trouw 2010, op dit artikel rust copyright.
Winterbotulisme in Urker singel - donderdag 18 maart 16:08
Urk - De afgelopen tijd zijn dode eenden aangetroffen in de singel aan de Munnikplaat op Urk. Uit onderzoek is gebleken dat de dood van deze eenden is veroorzaakt door botulisme type C, winterbotulisme. Dit meldt de gemeente Urk. Het valt niet uit te sluiten dat botulisme ook wordt aangetroffen in de overige singels.
Botulisme wordt veroorzaakt door het gif botulinum van de bacterie Clostridium botulinum - lees meer - De bacterie maakt dit gif aan tijdens de groei. Botulisme blokkeert de werking tussen zenuwen en spieren, waardoor verlamming optreedt die uiteindelijk de dood tot gevolg heeft. Van botulisme komen meerdere typen (A tot en met G) voor. Bij sterfte onder watervogels gaat het meestal om type C en bij vissen (voornamelijk witvis en paling) om type C en E. Hoewel type C niet gevaarlijk is voor de mens, raadt de gemeente Urk iedereen aan direct melding te doen van zieke en/of dode dieren. Deze kunnen dan snel worden verwijderd.
De gemeente adviseert het water niet in te gaan, te vissen of dieren te laten zwemmen in de singels en het contact met water te vermijden. Ook kinderen kunnen beter bij de singels wegblijven. Bovendien is het belangrijk eenden niet te voeren, omdat er dan concentraties van eenden ontstaan en hierdoor is de kans op besmetting groot.
Mocht men een kadaver of ziek dier zien, raak deze dan niet aan, maar neem direct contact op met de Servicelijn van de gemeente Urk, tel. 0527-689928. Medewerkers van de afdeling Realisatie en Beheer zorgen er dan voor dat de dode of zieke dieren worden verwijderd.
Lente, dus tijd voor zomertalingen
Bericht uitgegeven door SOVON Vogelonderzoek Nederland op zaterdag 13 maart 2010
Een van de vroegste eenden die terugkeert in het voorjaar is de zomertaling. Op waarneming.nl werden de eersten eind februari al gezien. Normaal gesproken keren ze pas in maart terug. Nu dus. De komende dagen komt de rest van de broedvogels ook naar Nederland. Maar het zijn er wel steeds minder.
De zomertaling is een van de fraaiste eenden die in ons land voorkomt. De mannetjes hebben een geheel bruine tint, een grijze flank, en een opvallend witte oogstreep. Het geluid van roepende zomertalingen klinkt als een soort ratelen, vergelijkbaar met een nagel die over een kam schraapt. Zeer kenmerkend. En als u het eenmaal gehoord heeft, vergeet u het nooit meer.
Het gaat niet goed met de Nederlandse zomertalingen. Het aantal is de laatste jaren zo gedaald dat de soort nu zelfs op de Rode Lijst van bedreigde vogelsoorten is beland. Een aantal van minder dan 2000 broedparen is niet echt veel. Ten opzichte van begin jaren zestig is de stand met zo'n 85% afgenomen. Alertheid is geboden, want de zomertaling hoort echt bij ons kikkerlandje en zijn gerasp moet nog generatieslang te horen blijven.
Zomertalingen houden van moerasachtige gebieden met veel water en riet. Ook zijn ze regelmatig te zien in drassige weilanden met natte poeltjes. Over het algemeen zijn ze schuw en alert en vliegen bij het minste onraad weg.
Tekst: Harvey van Diek, SOVON Vogelonderzoek Nederland
Foto: IVN Vecht & Plassengebied
-------------------------------------------------------------------
Eenden vangen in Burgemeester Ploegmakerspark in Asten
|
|
|---|
De eenden worden weggevangen met behulp van een vangkooi of schiet- of slagnet. De eenden worden op een vaste plaats gevoerd zodat voerplaatsgewenning optreedt. Op de vaste voerplaats zal een vangkooi worden opgesteld waarmee in een aantal acties de eenden zullen worden weggevangen.
De gevangen eenden worden met behulp van een diervriendelijk transport naar de opvangadressen gebracht. De gevangen eenden zullen worden herplaatst bij particulieren die deze hobbymatig houden.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Kan je een erecte eendenpenis buigen?
Dr. Phil : 3 feb 2010 - Bron: faqt.nl
Het antwoord op de vraag uit de kop is ‘ja’. Dankzij onderzoek van Yale universiteit weten we nu dat het kan. Wetenschappelijke literatuur is soms niet om door te komen. Bij Faqt ploegen we wekelijks door tientallen publicaties om lezers het meest opmerkelijke wetenschapsnieuws te brengen. Soms dommelen we daar een beetje bij in.
Maar als we een titel lezen als Explosive eversion and functional morphology of the duck penis supports sexual conflict in waterfowl genitalia, dan is onze interesse gewekt. Het gaat om serieus onderzoek naar de eendenpenis. Daar weten we niet veel vanaf, zo schrijft onderzoekster Patricia Brennan. En dat terwijl de copulatie van eenden niet gemakkelijk is. De geslachtsorganen van vrouwtjes zijn nogal moeilijk te penetreren. Ze hebben scherpe hoek en soms zelf de vorm van een spiraal. Toch zijn er elke lente jonge eendjes. Kan de eendenpenis iets bijzonders?
Mevrouw Brennan nam een paar mannelijke eenden, een hogesnelheidscamera en verschillende glazen buisjes. Deze buisjes stelden verschillende ‘mechanische uitdagingen’ voor. Met andere woorden, ze waren in allerlei standen gebogen. Bijzonder detail: mevrouw Brennan liet de eenden in de waan dat de glazen buisjes de geslachtsorganen van vrouwelijke eenden waren. Het geheel werd gefilmd in close up.
Wat blijkt? De eendenpenis is zelfs in erecte toestand buigbaar! Een mannetjeseend kan met zijn jongeheer om een hoekje komen en op die manier zelfs de meest onwillige vrouwtjeseend bezwangeren. Het spiraalvormige buisje en een hoek van 135 graden waren voor de eendenpenis moeilijk, maar zelfs die vormen wist hij uiteindelijk te penetreren. Dat komt ook omdat de penis als het ware uitrolt, en niet simpelweg langer en dikker wordt, zoals bij mensen.
Ongekend veel watervogels in Biesbosch
Gepubliceerd op 27 jan 2010 15:28 Bron: AGD.nl
In Nationaal Park Biesbosch wemelt het van de watervogels die elders niet terechtkunnen omdat het water daar is dichtgevroren. Volgens Staatsbosbeheer zijn er onder meer tweehonderd grote zilverreigers neergestreken en zoveel waren er nog nooit in Nederland bij elkaar.
Verder telde de organisatie ongeveer 30.000 brandganzen, 15.000 smienten en enkele tientallen roerdompen. De vogels vertoeven in de kreken in het gebied die nog open zijn. Staatsbosbeheer spreekt van ,,zelden geziene aantallen'' en wijst op het belang van de recente uitbreiding van het gebied. Het water van de Biesbosch is recent aangesloten op dat van omringende rivieren in het kader van het programma Ruimte voor de rivier. Door de betere doorstroming die daardoor is ontstaan, is ondanks de vorst nog veel water in het gebied niet bevroren.
Soester Vogelopvang stroomt vol met winterslachtoffers
Gepubliceerd op 08 januari 2010, 16:37 - Bron: Eemland
Soest:
Schaatsliefhebbers genieten ervan, maar wat betreft de watervogels mag het ijs zo snel mogelijk weer weg. De Soester Vogelopvang begint al aardig vol te lopen met gevederde winterslachtoffers. De komende weken wordt topdrukte verwacht. Ondervoede reigers, vastgevroren eenden, zwaar vermagerde zwanen, het zijn de eerste patiënten in de ziekenboeg van de Vogelopvang aan de Eemweg. ,,Het zijn vooral de jonge vogels die het zwaar hebben'', weet Leo Moody van de Vogelopvang. ,,Vogels die nog geen winter hebben meegemaakt. Ze raken ondervoed, vermageren en verzwakken en zitten onder het ongedierte als ze hier binnen worden gebracht.''
De Vogelopvang krijgt inmiddels dagelijks verontruste telefoontjes van mensen die zich zorgen maken om de vogels. Het advies: bijvoederen. ,,Gooi je oude brood niet weg, maar voer het aan de eenden en zwanen. Die zijn daar al erg mee geholpen.'' De reigers zijn wat lastiger te helpen. ,,Die moeten bijvoorbeeld eendagskuikens en vis hebben, dat is wat minder prettig natuurlijk.'' Vetbollen en pindasnoeren voor de tuinvogels zijn ook geen luxe.
De Vogelopvang heeft inmiddels ook een jonge buizerd binnen het patiëntenbestand. Weliswaar aangereden, maar ook dat is een gevolg van de winter. ,,Roofvogels trekken noodgedwongen naar de grotere wegen om daar aas te eten. Maar dan worden ze vervolgens zelf ook aangereden.''
Vaak vals alarm om 'vastgevroren' vogels - vrijdag 8 januari 10 13:23
De dierenambulance ontvangt deze dagen tientallen meldingen van vastgevroren vogels, zoals meeuwen, meerkoeten en zwanen. Maar vaak moet de ambulance voor niets uitrukken, omdat de vogels bijna nooit vastzitten.
Volgens het ambulancepersoneel houden de vogels zich stil om energie te sparen.
Het lijkt er dan op 
alsof ze in het ijs vast zitten, maar in de meeste gevallen is dat niet zo.
Wie zich toch zorgen maakt om een vogel, kan er bij wijze van test een stukje brood naartoe gooien. Als de vogel daar niet op af komt, kan alsnog de dierenambulance gebeld worden.
Uitgegeven 03/11/2009 Het Nieuwsblad.be
Eenden moeten weg uit Warandepark...omwonenden zijn gehecht geraakt aan de dieren
'De dieren zorgen niet alleen voor overlast voor de omwonenden, maar zijn vermoedelijk ook de oorzaak van het te lage waterpeil in de ene vijver', zegt burgemeester Patrick Hoste (CD&V). 'Daarom werd besloten om de eenden te vangen met netten en te verhuizen naar siervijvers van particulieren.'
Niet alle bewoners juichen deze maatregel toe. Bewoner Tijl nam pas een maand geleden zijn intrek in een gelijkvloers appartement en is niet op de hoogte van overlast. 'Ik woon hier nog maar pas en dacht dat de eenden hier altijd al zaten. Ze maken wat mij betreft deel uit van het decor', getuigt Tijl. 'Last van het gesnater heb ik niet. Ze komen wel eens tot op het gazon, maar meer dan een pluim lieten ze tot nog toe niet achter.'
Ook bewoner Albert die met zijn echtgenote een stek heeft op de tweede verdieping, pleit voor het houden van de eendjes. 'Ze zijn zo mooi om zien en op een vijver horen eendjes. Ze kwekken inderdaad, maar dat stoort ons niet. Een hond die blaft, klinkt veel luider. Voor ons moeten ze dus niet weg, want met de Kraenepoelvijver dichtbij zullen er binnen de kortste keren toch weer eenden op deze vijvers zitten. Volgens mij lijkt het beter om op een gecontroleerde manier het bestand en hun aantal in stand te houden op een tiental exemplaren.'
In afwachting kunnen de beestjes af en toe op brood van Albert rekenen. 'Er staat wel een bord dat we ze niet mogen voederen, maar er is geen politiereglement dat dit verbiedt. Afgelopen winter, toen de vijvers dichtgevroren waren, hebben we hen ook water gegeven. Je kunt die beestjes toch niet aan hun lot overlaten? De enige slechte gewoonte die ze hebben, is af en toe de rijbaan oplopen, waardoor ze een gevaar vormen voor de passanten.'
Massale sterfte watervogels in Mariendal
donderdag 03 september 2009 - Geschreven door Steven Huysegoms:
De afgelopen twee dagen zijn zo'n 15 dode eenden opgehaald van de vijver van hetpark Mariëndal. De oorzaak is nog niet duidelijk, maar botulisme zou aan de basis van de sterfte kunnen liggen. De milieudienst van Overijse heeft gevraagd dat er waterstalen worden genomen om de precieze oorzaak te achterhalen.Volgens milieuambtenaar Jean-Pierre Maerevoet gaat het niet om een recente massale sterfte. "Aan de kadavers van die eenden was duidelijk te zien dat sommige dieren al enkele weken dood waren. We hebben met de brandweer nu eens een ronde van de vijver gedaan om alle dode dieren te verwijderen", legt Maerevoet uit
Woensdag werden 12 dode dieren uit het water gehaald, op donderdag werden er nog 3 geborgen. Volgens de mileu-ambtenaar zou het voederen van de dieren aan de oorsprong kunnen liggen; "Als mensen charcuterie voederen aan de dieren maar die blijft even in de zon liggen, dan bederft dat snel wat kan lijden tot ziekte", weet Jean-Pierre.
In de krant Het Laatste Nieuws belooft schepen van Milieu Peter Van den Berge dat er eerstdaags bordjes komen die het voederen van de dieren verbieden. Het is volgens de schepen niet de eerste keer dat dit probleem opduikt. "Naar verluidt is het in het verleden nog al gebeurd", aldus Van den Berge
Uitgegeven:23 januari 2007 10:30 - © Novum Nieuws
Helft watervogels bedreigd
Bijna de helft van alle soorten watervogels wordt bedreigd. Van de negenhonderd soorten die wereldwijd bekend zijn, is 44 procent de afgelopen vijf jaar in aantal afgenomen. De terugloop wordt veroorzaakt door een verkleining van het leefgebied van de vogels, de wetlands, door economische en agrarische ontwikkelingen enerzijds, en de uitdroging van de wetlands door klimaatveranderingen anderzijds. Dat is de uitkomst van een dinsdag gepubliceerd grootschalig onderzoek naar de mondiale watervogelstand, gecoördineerd door het in Nederland gevestigde Wetlands International.In Azië is de situatie het schrijnendst. Maar liefst 62 procent van alle soorten is daar in de afgelopen vijf jaar in aantal afgenomen. Zuid-Korea en China hebben bijvoorbeeld op enorme schaal mangrovebossen en getijdengebieden gecultiveerd voor commerciële doeleinden als vis- en garnalenkwekerijen, landwinning en toeristische oorden.
Groeien
Toch zijn er ook positieve tendensen waar te nemen, zegt Simon Delaney van Wetlands International. Met name in Europa en Noord-Amerika, waar de meeste watervogelpopulaties gelijk blijven of in aantal groeien. Hij verklaart dit uit een zich stabiliserende bevolkingsgroei en een groter milieubewustzijn. Dit heeft in Europa bijvoorbeeld geleid tot de oprichting van vogelreservaten. In Azië en Afrika staat dergelijk beleid echter nog in de kinderschoenen, aldus Delaney.
| Bron; © Novum Nieuws |
Eendenvijver© 2010